02.05.2026 Tarihli Bireysel Başvuru Karar Özetleri

Anayasa Mahkemesi (AYM) bugün yayımlanan kararının özeti aşağıdaki gibidir:

**Olayın Özeti:**
Başvurucu Harun Müsellim, 13/11/2001 tarihinde kasten öldürme suçundan 28 yıl ağır hapis cezasına mahkûm edilmiş ve bu karar 4/6/2002 tarihinde kesinleşmiştir. Ardından, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 8/7/2002 tarihli kararıyla koşullu salıverilmesine karar verilmiştir. Ancak başvurucunun denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkûm edilmesi üzerine, aynı Mahkeme 19/1/2015 tarihinde koşullu salıverilmenin geri alınmasına ve 7.759 gün hapis cezasının aynen infaz edilmesine karar vermiştir. Başvurucu bu karara karşı yaptığı itirazların Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 16/2/2015 ve 5/3/2015 tarihlerinde reddedilmesiyle, koşullu salıverilmenin geri alınmasına dair nihai karar 24/4/2015 tarihinde kendisine tebliğ edilerek kesinleşmiştir. Başvurucu 2/6/2015 tarihinden itibaren cezasının infazına başlanmıştır.

Başvurucu daha sonra Adalet Bakanlığına başvurarak koşullu salıverilmenin geri alınması kararıyla ilgili kanun yararına bozma talebinde bulunmuş, ancak Bakanlık 13/6/2017 ve 1/10/2020 tarihlerinde bu talebi reddetmiştir. 1/3/2022 tarihinde başvurucu aynı taleple ve yeniden müddetname düzenlenmesi talebiyle tekrar başvurmuş; Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı önceki ret kararlarına atıfla kanun yararına bozma yoluna gidilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Yetki uyuşmazlığına ilişkin infaz hâkimliği ve ağır ceza mahkemesi kararlarının ardından, son olarak Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi 24/5/2022 tarihinde başvurucunun itirazını reddetmiş ve bu karar 31/5/2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu, 6/6/2022 tarihinde bireysel başvuruyu yapmıştır.

**Mahkemenin Değerlendirmesi:**
Anayasa Mahkemesi, başvurucunun iddialarını iki ana başlık altında incelemiştir:
1. **Süre Aşımı Yönünden Değerlendirme:** Mahkeme, başvurucunun koşullu salıverilmesinin geri alınmasına ilişkin nihai kararın 5/3/2015 tarihinde kesinleştiğini ve başvurucuya 24/4/2015 tarihinde tebliğ edildiğini tespit etmiştir. Başvurucunun bu tarihten sonra yaptığı infaz hâkimliklerine müracaatları ve kanun yararına bozma taleplerini, esasen 2015 yılında kesinleşen kararın hukuki etkisini değiştirme potansiyeli olmayan "etkisiz yolu canlandırma" niteliğinde görmüştür. Bu nedenle, bireysel başvuru süresinin kesinleşen nihai kararın tebliği olan 24/4/2015 tarihinden itibaren işlemeye başladığı ve bu sürede başvuru yapılmadığı sonucuna varılmıştır.
2. **Konu Bakımından Yetkisizlik Yönünden Değerlendirme:** Mahkeme, başvurucunun müddetname düzenlenmesi, koşullu salıverilmesinin geri alınmasına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi ve cezasının infazının durdurulması gibi taleplerinin, suç isnadının esasının çözümlenmesinden, yani mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonraki bir aşamaya ilişkin olduğunu belirtmiştir. Bireysel başvurunun Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında "suç isnadı" altında olma durumunu ilgilendiren hak ihlallerini inceleme yetkisinde olduğu, ancak mahkûmiyet kararının kesinleşmesinden sonraki infaz sürecine ilişkin iddiaların bu kapsamda değerlendirilemeyeceği kanaatine varılmıştır. Bu nedenle, başvurucunun bu yöndeki iddialarının Anayasa Mahkemesinin konu bakımından yetkisi dışında kaldığı değerlendirilmiştir.

**Sonuç:**
Açıklanan gerekçelerle, başvurucunun koşullu salıverilmesinin geri alınması kararına yönelik kısmının **süre aşımı** nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA, müddetname düzenlenmesi ve kanun yararına bozma taleplerine ilişkin kısmının ise **konu bakımından yetkisizlik** nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA oybirliğiyle karar verilmiştir. Ayrıca, başvurucunun adli yardım talebi kabul edildiğinden yargılama giderlerini ödemekten tamamen muaf tutulmasına hükmedilmiştir.

Anayasa Mahkemesi (AYM) bugün yayımlanan kararının özeti aşağıdaki gibidir:

**Olayın Özeti:**
Başvurucu Sinan Hızlı, silahla yağma ve bıçak bulundurma suçlarından hükümlü iken, iyi hâlli olduğu gerekçesiyle 2/10/2016 tarihinde şartlı tahliye edilmiştir. Ancak, şartlı tahliyesi ile tam tahliye tarihi arasında (25/10/2016 tarihinde) işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından 12/7/2017 tarihinde yeni mahkûmiyet kararları almıştır. Bu yeni suçlar nedeniyle, 5275 sayılı Kanun'un 107. maddesi gereğince, başvurucunun 2/10/2016 tarihli şartlı tahliye kararı 4/4/2018 tarihinde geri alınmış ve ikinci suç tarihi olan 25/10/2016'dan bihakkın tahliye tarihine kadar olan ceza süresinin aynen infazına karar verilmiştir. Bu kararla başvurucunun tam tahliye tarihi 13/2/2028 olarak belirlenmiş olup, başvurucu halen ceza infaz kurumundadır.

Başvurucu, infazının durdurulması talebiyle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesi'ne başvurmuş, ancak talebi reddedilmiştir. İtiraz üzerine Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesi, bu tür taleplerde görevli merciin infaz hâkimliği olduğunu belirterek dosyayı Aydın İnfaz Hâkimliği'ne göndermiştir. Aydın İnfaz Hâkimliği başvurucunun talebini 14/10/2021 tarihinde reddetmiş, bu karara yapılan itiraz da Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince 5/11/2021 tarihinde kesin olarak reddedilmiştir.

Son olarak, başvurucu 23/2/2022 tarihinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141. maddesi uyarınca tazminat davası açmıştır. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi bu talebi, infaz aşamasına ilişkin olması nedeniyle Kanun'un 141. maddesi kapsamına girmediği gerekçesiyle 18/3/2022 tarihinde reddetmiş, bu ret kararına yapılan itiraz da Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesince 15/4/2022 tarihinde kesin olarak reddedilmiştir.

**Mahkemenin Değerlendirmesi:**
Adalet Bakanlığı görüşünde, Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının sadece görevli mahkeme tespitine ilişkin olduğu ve başvurucunun ileri sürdüğü hususlarla ilgili esasa dair bir karar içermediği belirtilmiştir. Anayasa Mahkemesi, başvurucunun iddialarının esası hakkında bir değerlendirme yapmaksızın, başvuruya konu ihlal iddiasıyla ilgili nihai kararların kesinleşme tarihleri dikkate alındığında, bireysel başvuru süresinin aşıldığını tespit etmiştir. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

**Sonuç:**
Anayasa Mahkemesi, açıklanan gerekçelerle başvurunun **süre aşımı** nedeniyle **KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA** oybirliğiyle karar vermiştir. Ayrıca, adli yardım talebi kabul edilen başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten tamamen muaf tutulmasına hükmedilmiştir.